|
De Geruisloze Jacht In het kader van de culinaire markt werd mij gevraagd een stukje over paddestoelen te schrijven. In mijn vrije tijd loop ik liefst in de natuur te struinen op zoek naar allerlei lekkers, denk aan bramen/ walnoten/ kruiden/ paddestoelen en als ik de kans krijg “wilde”oesters. En in het seizoen probeer ik ’t korensant regelmatig van een kistje mooie paddestoelen te voorzien. Vaak krijg ik de vraag: “hoe kom je daar nou op om die dingen te verzamelen”? Nou ja, dat is eigenlijk langzamerhand zo gegroeid. Als kind ga je met je ouders bosbessen plukken. Dan ga je zelf eens op op zoek naar bramen en dan vindt je ook vlierbessen en walnoten. Vervolgens hoor je op een verjaardag dat je opa en oom ook verschillende soorten paddestoelen verzamelen en denk je: dat kan ik ook. En zo gaat dat balletje dan rollen.Een tweede vraag is vaak: “wat is er zo leuk aan”? Natuurlijk begrijp je dat het makkelijkst als je een keer meegaat op “jacht”, maar ik kan een poging wagen om het uit te leggen. Het heeft mij altijd een kick gegeven dat je voedsel zomaar in de natuur kunt verzamelen, onbespoten, biologisch, echt op de old fashion manier. Als je dan een tijd in die natuur rondloopt en geniet van het vogelgezang, het ruisen van de wind door de bomen, de zoete geur van net gezaagd dennehout, die onverwachte ontmoeting met een ree etc dan kom je helemaal tot rust. Het is een soort van geur-, kleur-, en creatieve therapie ineen. Het grappige is dat als je dit eenmaal weet te waarderen je er steeds meer aan verslingerd raakt. Want het is met paddestoelen zoeken net zoals met naar het casino gaan, je weet nooit wanneer je wint/ wat vindt. En als je dan die lang verwachte eerste cantharellen van het seizoen vind, dan geeft dat een enorme energiestoot. Mij heeft de mysterieuze sfeer rond het zoeken van paddestoelen ook altijd gefascineerd. Wat zijn dit voor onvoorspelbare organismen die in donkere, vochtige wouden groeien en zich ook nog in 1 nacht ontwikkelen? Wat ook bijdraagt aan deze mysterieuze sfeer is dat een paddestoelenplukker zijn vindplaatsen meestal angstvallig geheim houdt, want er zijn meer kapers op de kust. Heb je eenmaal een goede plek gevonden, dan kun je ze daar vaak jaren achter elkaar vinden. In Italië is er een spreekwoord dat een vader pas op zijn sterfbed aan zijn zoon zijn paddestoelen-vindplaatsen bekend maakt. Oud-politicus Michael Gorbatsjov ( en met hem nog 50 miljoen Russen) ging ook graag naar het bos om daar een paddestoelenmaaltje bijeen te scharrelen, maar vanwege de hevige concurrentie in de russische bossen was hij genoodzaakt dit op discrete wijze te doen. Hij noemde zijn hobby dan ook ”de geruisloze jacht”. Mocht je ook eens op paddestoelenjacht willen gaan, zorg dan dat je een ervaren gids mee neemt. Er zijn 3500 soorten padddestoelen in Nederland, een vergissing is gauw gemaakt! Zo heb ik, 10 jaar geleden, in de begintijd van mijn geruisloze jagen ontdekt waaraan de bittere boleet zijn naam te danken heeft. Hoewel hij als 2 druppels water op eekhoorntjesbrood lijkt is hij afschuwelijk bitter (maar gelukkig niet giftig). Conclusie van dit verhaal: wees voorzichtig als je zelf je paddestoelenmaal bijeen wilt sprokkelen. Of nog beter: vraag aan Wicher wat voor kunstwerkjes van paddestoelen hij op bord kan toveren! - Chris Starink, 2006 |
     |